Δευτέρα , 25 Σεπτεμβρίου 2017
Ανακοίνωση

Προσευχή για τους Τρεις Ιεράρχες από 98χρονη δασκάλα

image0003

Την παλιά δασκάλα κα Χρυσούλα Λουκάκη – Ζερβουδάκη που διορίστηκε στα 18 της χρόνια στο νέο μονοθέσιο, ένα Τούρκικο σπίτι για δημοτικό σχολείο στο Πατελάρι Κυδωνίας έχουμε προβάλει επανειλημμένα.

Την περίοδο εκείνη, όσοι φοιτητές και φοιτήτριες έδιναν εξετάσεις για δάσκαλοι και δασκάλες στο Αρσάκειο και προήρχοντο από… άλλες χώρες είχαν προνομιακή εύνοια από τη νομοθεσία. Με αφορμή την εορτή του Αγίου Γρηγορίου, μας κάλεσε σήμερα στο σπίτι της η παλιά δασκάλα η οποία έφερε στη σκέψη της εικόνες και συναισθήματα από την διδασκαλική της εμπειρία στα δημοτικά σχολεία Πατελαρίου και Κολυμπαρίου. Του Αγίου Γρηγορίου εκείνα τα χρόνια κάναμε πρόβες με μια καλή μαθήτρια η οποία έπρεπε να απαγγείλει το ποίημα – προσευχή που είχα γράψει για τους τρεις Ιεράρχες, αυτούς τους μεγάλους δασκάλους που σε λίγες ημέρες εορτάζουν. Αλλά πριν αρχίσω είναι καλύτερα να σας υπενθυμίσω το ιστορικό που μ’ έκανε να σπουδάσω.  Ήθελα να  γίνω γιατρός. Καλή μαθήτρια ήμουνα πλην, όμως, η φτώχεια που κυριαρχούσε εκείνα τα χρόνια δεν επέτρεπε στις περισσότερες οικογένειες να έδιναν αυτή τη δυνατότητα στα παιδιά τους. Όμως, δοξάζω τον Θεό που κατάφερα κι έγινα δασκάλα. Εκείνα τα χρόνια, μπορούσαμε μετά την Δ΄ τάξη του Γυμνασίου να σπουδάζουμε σε Ανώτερα Ιδρύματα για να βγούμε δασκάλες. Ήθελα να πάω στο Αρσάκειο γιατί υπήρχε η φήμη ότι από εκεί αποφοιτούσαν οι καλύτερες δασκάλες και διοριζόταν αμέσως. Ένας νόμος που ίσχυε για τα παιδιά που προέρχονται από άλλες χώρες με βοήθησε να εγγραφώ έχοντας αποφοιτήσει από την Γ΄ Γυμνασίου αντί για τη Δ΄, που ίσχυε για τα άλλα παιδιά της υπόλοιπης Ελλάδας. Η  Κρήτη ενώθηκε με την Ελλάδα το 1913, οπότε  για όλα τα παιδιά, όπως εμένα, η νομοθεσία υπήρξε προνομιακή. Το 1933 που διορίστηκα στο Πατελάρι Κυδωνίας ήμουν 18 χρονών, η πιο μικρή σε ηλικία δασκάλα και δίδασκε σε όλη την Ελλάδα και έπρεπε να νοικοκυρέψω το παλιό Τούρκικο σπίτι που μας δώσανε για σχολείο δίχως χρήματα από το κράτος».   

Προσευχή για τους τρεις Ιεράρχες

«Τρεις Ιεράρχες θαυμαστοί, χριστιανισμού πατέρες που η ψυχή σας βρίσκεται στις ουρανίους σφαίρες, από ψηλά το βλέμμα σας, ρίξε τε στο σχολειό μας, να είσαστε βοήθεια πάντοτε στο πλευρό μας. Φώτιζε Άγιε Βασίλειε πάντα φιλανθρωπία, παρηγοριά, ανακούφιση στην κάθε δυστυχία. Κι εσείς Θείε Γρηγόριε, Χρυσόστομε Ιωάννη, πλέξετε με τα λόγια σας παρηγοριάς στεφάνι. Στη σκέπη σας να έχετε τον κόσμο πέρα ως πέρα, τα ορφανά και τους φτωχούς, τη δύστυχη μητέρα. Τα ονόματά σας σήμερα σεμνά δοξολογούμε, στη σκέπη σας να είμαστε θερμά παρακαλούμε».

Και κάλαντα  της δασκάλας

 «Ο γέρος χρόνος φεύγει πια, παίρνει μαζί του τα παλιά,  πέρασε η σειρά του και πάλιωσαν τα χαρτιά του. Έρχεται ο νέος με χαρά, νέο τραγούδι αρχινά  μαζί με τα καλά του με τα δώδεκα παιδιά του. Ο νέος εις τα χέρια του μαζί με την παρέα του κρατά την ευτυχία τη χαρά και την υγεία και τη σκορπά όπου περνά μ’ όλη την  προθυμία. Ευχόμαστε και εις εσάς και σ’ όλη σας τη συντροφιά να φέρει ευτυχία τη χαρά και την υγεία»

Μετά από αυτή την ωραία προσευχή για τους Τρεις Ιεράρχες, αλλά και τα κάλαντα, συνέχισε την αφήγηση η κυρά Χρυσούλα, τονίζοντας: «Φτωχά χρόνια για όλους μας ήταν εκείνα και το κράτος δεν χορηγούσε χρήματα για τα μικρά έξοδα αγοράς υλικών όπως κιμωλίες, μολύβια, μελανοδοχεία και πένες, αφού δεν είχαν βγει ακόμα τα στυλό. Γι’ αυτό, λοιπόν, κι εγώ έμαθα στα παιδιά να λένε αυτοσχέδια δικά μου κάλαντα από την περίοδο που ήμουν στο  Πατελάρι. Εκτός από τα κάλαντα, τους έμαθα και να μαζεύουν τ’  απολίδια από κάτω και να τα πουλάμε για να συγκεντρώσουμε λίγα χρήματα για τις ανάγκες μας. Μ’ άρεσε η εκπαίδευση τελικά και δεν συνέχισα τις σπουδές μου να γίνω γιατρός, παραμένοντας έτσι στην εκπαίδευση 35 ολόκληρα χρόνια για να συνταξιοδοτηθώ το 1968. Σήμερα, παρά την ηλικία έχω την υγειά μου και περνώ ευχάριστα την ημέρα μου με διάβασμα. Διαβάζω ανελλιπώς τα “Χανιώτικα νέα” από την ημέρα που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά και ήταν, αν θυμάμαι καλά, το έτος 1967. Η αστυνομική μου ταυτότητα αναφέρει ως έτος γεννήσεως το 1915, αλλά έχω την εντύπωση ότι πρέπει να έχω γεννηθεί το 1912. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα επίσημα έγγραφα, δίδαξα σε ηλικία 18 χρονών, αλλά αν είμαι του 1912, τότε δίδαξα στα 21».

    

SONY DSC

image0000

SONY DSC

36-20140128

Απαντήστε

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.Τα υποχρεωτικά πεδία είναι σημειωμέα *

*

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Πηγαίνετε Στην Κορυφή
Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com